دیوار:
در گذشت پر شتاب لحظه های سرد
چشم های وحشی تو در سکوت خویش
گرد من دیوار میسازد
میگریزم از تو در بیراهه های راه

تا ببینم دشت ها را در غبار ماه
تا بشویم تن به آب چشمه های نور
در مه رنگین صبح گرم تابستان
پر کنم دامان ز سوسن های صحرائی
بشنوم بانگ خروسان را ز بام کلبه دهقان

میگریزم از تو در دامن صحرا
سخت بفشارم به روی سبزه ها پا را
یا بنوشم شبنم سرد علف ها را

میگریزم از تو تا در ساحلی متروک
از فراز صخره های گمشده در ابر تاریکی
بنگرم رقص دوار انگیز طوفان های دریا را

در غروبی دور
چون کبوتر های وحشی زیر پر گیرم
دشتها را ، کوهها را ، آسمانها را
بشنوم از لابلای بوته های خشک
نغمه های شادی مرغان صحرا را

میگریزم از تو تا دور از تو بگشایم
راه شهر آرزو ها را
و درون شهر....
قفل سنگین طلائی قصر رویا را

لیک چشمان تو با فریاد خاموشش
راهها را در نگاهم تار میسازد
همچنان در ظلمت رازش
گرد من دیوار میسازد

عاقبت یک روز .....
میگریزم از فسون دیده تردید
میتراوم همچو عطری از گل رنگین رویا ها
میخزم در موج گیسوی نسیم شب
میروم تا ساحل خورشید .
در جهانی خفته در آرامشی جاوید
نرم میلغزم درون بستر ابری طلائی رنگ
پنجه های نور میریزد بر وی آسمان شاد
طرح بس آهنگ

من از آنجا سرخوش و آزاد
دیده می دوزم به دنیایی که چشم پر فسون تو
راههایش را به چشم تار میسازد
دیده می دوزم به دنیایی که چشم پر فسون تو
همچنان در ظلمت رازش
گرد آن دیوار میسازد

فروغ واقعا شاعر فوقالعاده ايه و من عاشق شعرهاشم.گاهي مشكلات جامعه رو طوري به تصوير مي كشه كه هم غم انگيزه و هم گريه آور.مثلا يه شعرش در مورد خانواده ي دختريه كه اجاره نشين شخصي به اسم سيد جواد هستن و صاحب خونه بهشون ظلم مي كنه.
فروغ در ميانه ي اين شعر ميگه:
"آه كه چه قدر دلم مي خواهد گيس دختر سيد جواد را بكشم!"
و اين همون قسمتيه كه به درد هاي كودكانه ي دختربچه مي رسه و هم آدم رو به خنده مي اندازه و هم به گريه.
فروغ به نظر من واقعا نابغه بوده.

ستیزه :

شب چو ماه آسمان پر راز
گرد خود آهسته میپیچد حریر راز
او چو مرغی خسته از پرواز
مینشیند بر درخت خشک پندارم

شاخه ها از شوق میلرزد
در رگ خاموششان آهسته میجوشد
خون یادی دور
زندگی سر میکشد چون لاله ای وحشی
از شکاف گور
از زمین دست نسیمی سرد
برگهای خشک را باخشم میروبد
آه ... بردیوار سخت سینه ام گوئی
ناشناسی مشت میکوبد
« باز کن در ... اوست
باز کن در ... اوست »


من به خود آهسته میگویم :
بازهم رویا
آنهم اینسان تیره و درهم
باید از داروی تلخ خواب
عاقبت بر زخم بیداری نهم مرهم
میفشارم پلک های خسته را بر هم

لیک بر دیوار سخت سینه ام با خشم
ناشناسی مشت میکوبد
« باز کن در ... اوست
باز کن در ... اوست »
دامن از آن سرزمین دور برچیده
ناشکیبا دشت ها را نور دیده
روزها در آتش خورشید رقصیده
نیمه شبها چون گلی خاموش
در سکوت ساحل مهتاب روئیده
« باز کن در ... اوست »
آسمانها را به دنبال تو گردیده
در ره خود خسته و بی تاب
یاسمن ها را به بوی عشق بوئیده
بالهای خسته اش را در تلاشی گرم
هر نسیم رهگذر با مهر بوسیده
« باز کن در ... اوست
باز کن در ... اوست »
اشک حسرت می نشیند بر نگاه من
رنگ ظلمت می دود در رنگ آه من


لیک من با خشم میگویم :
بازهم رویا
بازهم رویا
آنهم اینسان تیره و درهم
باید از داروی تلخ خواب
عاقبت بر زخم بیداری نهم مرهم
میفشارم پلک های خسته را بر هم

ارشک عزیز،
این تاپیک در دوران وقفه ی نظارت من در این انجمن زده شده و گویا بدون مجوز هم هست. اگه مایل به ادامه ی کار تاپیک و قفل نشدن اون دارید، لطف کنید و شیوه ی کارتون رو عوض کنید. بنده به خوبی متوجه هستم که اشعار این بانوی بزرگ چه تحولی در جامعه و فرهنگ زمان خودش و بعدها ایجاد کرد و شعر های ایشون از لحاظ اهمیت، بسیار با ارزش و قابل تامل هستند، ولی گذاشتن پشت سر هم اشعار، بدون هیچ توضیح و صحبت جانبی، از کیفیت این تاپیک کم می کنه. بهتره به جای صرفا گذاشتن شعر های ایشون، به روحیات و تفکرات پشت هر شعری که قرار میدین بپردازین و در این مورد می تونین از کمک من و یا دیگر دوستان هم استفاده کنید. این تاپیک ها جایی برای بحث و تبادل نظر هست و نه تنها اطلاع رسانی یک طرفه و کلیشه ای.

با تشکر

به نام حضرت حق

با سلام،
از اونجایی که آلیس عزیز قصد تحول دارن، منم سعی کردم با یک پست متفاوت این تحول رو ایجاد کنم:
**توجه**: تمامی مطالب مربوط به زندگی خانم فروغ فرخ زاد از سایت ویکی پدیا می باشد.

توضیح کلی:

فروغ فرخزاد (۸ دی، ۱۳۱۳ - ۲۴ بهمن، ۱۳۴۵) شاعر معاصر ایرانی است. وی پنج دفتر شعر منتشر کرد که از نمونه‌های قابل توجه شعر معاصر فارسی هستند. فروغ فرخزاد در ۳۲ سالگی بر اثر تصادف اتومبیل بدرود حیات گفت.

فروغ با مجموعه‌های «اسیر»، «دیوار» و «عصیان» در قالب شعر نیمایی کار خود را آغاز کرد. سپس آشنایی با ابراهیم گلستان نویسنده و فیلمساز سرشناس ایرانی و همکاری با او، موجب تحول فکری و ادبی در فروغ شد. وی در بازگشت دوباره به شعر، با انتشار مجموعه «تولدی دیگر» تحسین گسترده‌ای را برانگیخت، سپس مجموعه «ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد» را منتشر کرد تا جایگاه خود را در شعر معاصر ایران به عنوان شاعری بزرگ تثبیت نماید.

بعد از نیما یوشیج فروغ در کنار احمد شاملو، مهدی اخوان ثالث و سهراب سپهری از پیشگامان شعر معاصر فارسی است. نمونه‌های برجسته و اوج شعر نوی فارسی در آثار فروغ و شاملو پدیدار گردید.

زنذگی نامه:
فروغ در ظهر ۸ دی‌ماه در خیابان معزالسلطنه کوچه خادم آزاد در محله امیریه تهران از پدری تفرشی و مادری کاشانی‌تبار به دنیا آمد.

پوران فرخزاد خواهر بزرگتر فروغ چندی پيش اعلام کرد فروغ روز هشتم دی ماه متولد شده و از اهل تحقيق خواست تا اين اشتباه را تصحيح کنند

فروغ فرزند چهارم توران وزيری تبار و سرهنگ محمد فرخزاد است. از دیگر اعضای خانواده او می‌توان برادرش، فریدون فرخزاد و خواهر بزرگترش، پوران فرخزاد را نام برد.

فروغ با مجموعه‌های اسیر، دیوار و عصیان در قالب شعر نیمایی کار خود را آغاز کرد.

بقیه ی زندگی فروغ به چند بخش دیگر تقسیم می شود که شامل:

1-ازدواج با پرویز شاپور
2-سفر به اروپا
3-آشنایی با ابراهیم گلستان و کارهای سینمایی فروغ

پایان زندگی

آخرین مجموعه شعری که فروغ فرخزاد، خود، آن را به چاپ رساند مجموعه تولدی دیگر است. این مجموعه شامل ۳۱ قطعه شعر است که بین سال‌های ۱۳۳۸ تا ۱۳۴۲ سروده شده‌اند. به قولی دیگر آخرین اثر او «ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد» است که پس از مرگ او منتشر شد.


آرامگاه فروغ

فروغ فرخزاد در روز ۲۴ بهمن، ۱۳۴۵ هنگام رانندگی با اتوموبیل جیپ شخصی‌اش، بر اثر تصادف در جاده دروس-قلهک در تهران جان باخت. جسد او، روز چهارشنبه ۲۶ بهمن با حضور نویسندگان و همکارانش در گورستان ظهیرالدوله به خاک سپرده شد. آرزوی فروغ ار زبان خودش: «آرزوی من آزادی زنان ایران و تساوی حقوق آن‌ها با مردان است» «من به رنج‌هایی که خواهرانم در این مملکت در اثر بی عدالتی مردان می‌برند، کاملا واقف هستم و نیمی از هنرم را برای تجسم دردها و آلام آن‌ها به کار می‌برم.»

آثار:

۱۳۳۱ - اسیر شامل ۴۴ شعر
۱۳۳۵ - دیوار
۱۳۳۶ - عصیان، شامل ۱۷ شعر
۱۳۴۱ - تولدی دیگر، شامل ۳۵ شعر
۱۳۴۲ - ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد، شامل ۷ شعر

یک شعر از فروغ:

دختر و بهار

دختر کنار پنجره تنها نشست و گفت
ای دختر بهار حسد می برم به تو
عطر و گل و ترانه و سر مستی ترا
با هر چه طالبی بخدا می خرم ز تو
بر شاخ نوجوان درختی شکوفه ای
با ناز می گشود دو چشمان بسته را
میشست کاکلی به لب آب نقره فام
آن بال های نازک زیبای خسته را
خورشید خنده کرد و ز امواج خنده اش
بر چهر روز روشنی دلکشی دوید
موجی سبک خزید و نسیمی به گوش او
رازی سرود و موج بنرمی از او رمید
خندید باغبان که سرانجام شد بهار
دیگر شکوفه کرده درختی که کاشتم
دختر شنید و گفت چه حاصل از این بهار
ای بس بهارها که بهاری نداشتم
خورشید تشنه کام در آن سوی آسمان
گویی میان مجمری از خون نشسته بود
می رفت روز و خیره در اندیشه ای غریب
دختر کنار پنجره محزون نشسته بود

* این شعر از فروغ است. این شعر تا حدودی عاشقانه و بیشتر عارفانه می باشد. در لا به لای ابیات زیبا و دلنشین مسائل روز را که حکایت از نا برابر بودن حقوق مردان و زنان دارد، به چشم میخورد.

سروده ی احمد شاملو در سوگ فروغ

به جست و جوي تو
بر درگاه ِ كوه ميگريم
در آستانه دريا و علف

به جستجوي تو
در معبر بادها مي گريم
در چار راه فصول
در چار چوب شكسته پنجره ئي
كه آسمان ابر آلوده را
قابي كهنه مي گيرد
. . . . . . . . . . . .
به انتظار تصوير تو
اين دفتر خالي
تاچند
تا چند
ورق خواهد زد؟


***
جريان باد را پذيرفتن
و عشق را
كه خواهر مرگ است

و جاودانگي
رازش را
با تو درميان نهاد

پس به هيئت گنجي در آمدي
بايسته وآزانگيز
گنجي از آن دست
كه تملك خاك را و دياران را
از اين سان
دلپذير كرده است


***
نامت سپيده دمي است كه بر پيشاني آفتاب مي گذرد
- متبرك باد نام تو

و ما همچنان
دوره مي كنيم
شب را و روز را
هنوز را

پایان

سلام

آلیس جان اون موقعی که من این تاپیک رو زدم شما نبودید و من از نیما اجازه گرفتم شما به جای انتقاد مثل دوست خوبم نــلثاریون تحقیق کن و پست بزن و خودتون که ناظرید در مورد هرچی میخواین بحث رو شروع کنید تا بچه ها جواب بدن و کیفیت بره بالا !!!

باتشکر!!!

ویرایش ناظر:
جوابتون در پیام شخصی داده شد. خواهشا تنها راجع به موضوع تاپیک پست بزنید.
با تشکر

مژده مژده

مسابقه با جوایز ارزنده برای اولین بار در نوقلم

از نویسندگان و منتقدان و چیره دستان بزرگ ایرن زمین و سایت نوقلم که سن و سال کمی هم دارن خواهشمندیم که اشعار کتاب شعر "دیوار" بانو شعر معاصر ایران زمین فروغ فرخزاد که حدود 80 درصد از این اشعار در این تاپیک هست رو مورد نقد و بررسی خود قرار بدن و به خاطر این فعالیت تصمیم گرفته شده به نقد های برتر از هر شعر جایزه داده شود :hammer


بشتابید به سوی جایزه ارزنده
شایدم ندادیم ولی شایدم دادیم :hammer ولی احتمالا نمیدیم نه... نه.... می گن میدیم... اصلا 50 - 50 است :hammer

پوچ:
اه اي زندگي منم كه هنوز
باهمه پوچي ازتو لبريزم
نه به فكرم كه رشته پاره كنم
نه بر انم كه از تو بگريزم


همه ذرات جسم خاكي من
ازتو,اي شعرگرم,در سوزند
اسمان هاي صاف را مانند
كه لبالب ز باده ي روزند


با هزار جوانه ميخواند
بوته ي نسترن سرود تورا
هر نسيمي كه ميوزد در باغ
مي رساند به او درود تورا


من تورا در تو جست وجو كردم
نه در ان خواب هاي رويايي
در دو دست تو سخت كاويدم
پرشدم,پرشدم ز زيبايي


پرشدم از ترانه هاي سياه
پرشدم از ترانه هاي سپيد
از هزاران شراره ي نياز
از هزاران جرقه هاي اميد


حيف از ان روزها كه من با خشم
به تو چون دشمني نظر كردم
پوچ پنداشتم فريب تورا
زتو ماندم,تورا هدر كردم


غافل از ان كه تو به جايي ومن
همچو ابي روان درگذرم
گم شده در غبار شوم زوال
ره تاريك مرگ مي سپرم


اه,اي زندگي من ايينه ام
ازتو چشمم پر ازگناه شود
ورنه گر مر گ بنگرد در من
روي ايينه هم سياه شود


عاشقم,عاشق ستاره ي صبح
عاشق ابر هاي سرگردان
عاشق روزهاي باراني
عاشق هرچه نام توست بر ان


مي مكم با وجودتشنه ي خويش
خون سوزان لحظه هاي تو را
ان چنان از تو كام ميگيرم
تا به خشم اورم خداي تورا

فروغ فرخزاد